Milli güreşçi ön yargıları tuş etti: 'Kadından güreşçi mi olur' denilen Buse Çavuşoğlu, nasıl 'dünyanın en iyisi' oldu?

Kendi adıma konuşmak gerekirse küçük kız çocuklarından babalarım mesaj atıyor mesela. Hani kızım seni izleyerek güreşe başladı diyorlar. Yani bunlar beni çok motive eden şeyler. Bu kız çocuklarına rol model oluyor olabilmek. Onları ileride bu başarılarla anıyor olabilmek. Yani benim sayemde aslında bir nevi bu spora başlatıyor olabilmek benim için yani çok gurur verici bir şey. Umarım da inşallah kız çocuklarımıza dokunabiliriz, değebiliriz. Benim en büyük amaçlarımdan hedeflerimden bir tanesi de bu zaten.

Ben 9 yaşındayken çok hareketli bir kız çocuğuydum. Yani hiç yerinde durmayan, oturamayan, sürekli hareket halinde kalmaya çalışan bir kız çocuğuydum. Tabii beni böyle olunca beden eğitimi öğretmenim keşfetti. O dönemde de bizim güreş salonu imkanı yok, güreş minderimiz vardı okulda. O zaman da güreş antrenörümüz Selahattin Karaman ve Şenay Karaman hocalarımız vardı. Onlar güreş hocamızdı. Ben de tamam hocam dedim. Bir gideyim dedim. Tabii güreş antrenmanına ilk gittiğimiz zaman hani çocuğuz, takla atıyoruz vesaire. Yani normal güreş antrenmanına ilk başlamıyorsunuz. İlk önce jimnastik hareketleriyle, takla ile oyunla falan başlıyorsunuz. Ondan sonra beni Selahattin hocam çok yetenekli buldu. Üç dört ay gittikten sonra beni bir Türkiye şampiyonasına çağırdı. Tabii Türkiye şampiyonasına katıldığımda Ankara'ya gitmiştim. Hiç unutmuyorum. Daha çok küçük yaşlardaydım. Benden önce güreşe başlamış olan, salonda olan güreşçi ablalarımı o Türkiye şampiyonasında mağlup ettim. Ondan sonra benim tamamıyla milli takım yolculuğum başlamış oldu. Yani çok hareketli bir çocuk olduğum için dediğim gibi öğretmenimin doğru yönlendirmesiyle birlikte aslında bugün bu başarılara geldim. Güreş hayatına böyle başladım diyebilirim.

Yani şöyle bir avantajım var, aynı branştan geliyoruz. Eşim de güreşçi, aynı zamanda benim antrenörlüğümü yapmakta. Biz bir evin içerisinde asla normal bir hayat yaşayamıyoruz. Sporcu hayatı, beslenmemiz, uyku düzenimiz yani bir gün gerçekten hani bunu şey için söylemiyorum, düzenimiz bozulduğu an antrenman programımız bozuluyor. Yani bunu yapmamak için de eşim bu dengeyi çok iyi sağlıyor. Çünkü ben bazen milli takım kamplarından geldiğim zaman çok yorgun olabiliyorum. Ya biz de insanız sonuç olarak robot değiliz ama eşim bunu çok güzel dengeliyor. Aynı evin içerisinde olmak, aynı branşı yapıyor olabilmek, ne tür fedakarlık verirsek, sonucunun o kadar güzel olacağını düşünürken yani bunun hepsini birebir yaşamış sporcu olarak eşimle beraber dikkat etmeye çalışıyoruz. Bütün sosyal hayatımızda da işte müsabaka takvimimize göre her şeyimizi programlı, planlı yapmaya çalışıyoruz. Zaten ben hep söylüyorum, benim çok büyük başarılarım evlendikten sonra geldi. Ben Avrupa ikincisiydim, Avrupa üçüncüsüyüm, finale çıkıyordum hep. Yani kıl payı kaçırdığım maçlarım oluyordu ama evlendikten sonra ben Avrupa dünya şampiyonu oldum. Bir tamamlanmışlık oldu. Yani bir aslında çok öncesinde olması gereken şeyler evlendikten sonra çok büyük başarılara imza attığımı söyleyebilirim.