Doktorlar 'dalamazsın' demişti, Şahika Ercümen dünya rekoru kırıyor: Dalış sporuna nasıl başladı, en unutulmaz an neydi?

Dünya şampiyonasında yarışıyordum. En son 106 metreyle dünya rekorunu kırmıştık. Ben bunu geçmek istiyordum 2 senedir. Bu derin denemeleri çok yapma fırsatımız olmamıştı ama 2 sene sonra bu rekoru kırabilecek güçte hissettik kendimizi ve dalış denemesi yapmaya karar verdik.

Hatay depremi döneminde sporu bırakmak zorunda kaldım psikolojim el vermedi ne yarışma ne antrenman düşünebildim. Sadece destek olmaya çalışıyordum Hatay'da. Sonra o bölgenin de dalışa ne kadar uygun olduğunu düşündüm. Sonra da o bölgede dalış yapmak ve katkı sağlamak istedim ki bölgede dalgalara rağmen. 100 gence eğitim bursu oluşturmaya çalıştık, onların da eğitimleri sürüyor.

Son yıllarda yüzmenin astım için en iyi sporlardan biri ortaya çıktı. Doktor bana 'dalamazsın' demişti. Tüplü dalış önerilmeyebilir belki. Ama bizim yaptığımız akciğer kuvveti ve solunum kaslarına bağlı ve çok güçlendiriyor. Ben nefesi nasıl kullanmam gerektiğini anladım

Dalışa girmeden 3 dakikanız var ama hakem 'top time' demeden dalışa başlayamıyorsunuz. Hakem size 'top time' dediği an dalmaya başlayabilirsiniz. Ama nefes hemen olmuyor 20 saniye gerekli. Top time dedikten sonra 30 saniye süreniz var. 25. saniyeden sonra tek tek sayılıyor ama 30 saniye dediği an dalmış olmalısınız yoksa diskalifiye oluyorsunuz. Bu dalışta hakem 28 dedi, ben o ara daldım 2 saniye geç kalsam diskalifiye olacaktık.

Ana odaklanıyorum. Zihin bir sürü oyun oynuyor, duygular bizi çok yönlendiriyor, anksiyete stres. İşime konsantre oluyorum. O an dalışta kulağımı eşitlemeye çalışıyorum, yaptığım işe, ana odaklanmaya çalışıyorum.

Çıkış dalışın en kritik yeri. Son 10 metre en riskli alan çünkü oksijen çok azalıyor. Hafif baygınlık riski var. Orada kendinizde olmanız lazım. Çıkar çıkmaz 'okey' işaretini yapmak için 20 saniye var. Örneğin hafif başınız suya değdi, yine diskalifiye olursunuz. Ben dünya şampiyonasında bir kez nefes almayı unuttum va başımın arkası suya değdi, diskalifiye olmuştum. 15-20 saniye ölüm sessizliği oluyor. Oradaki en zor bekleyiş işte.

Normalde sudan çıktığınızda bir süre kimsenin size dokunmaması lazım. Kendiniz hakemi bekliyorsunuz. Ama hakem bu kez 'saati görmek istiyorum' demiş, arkadaş da kolumdan saati almaya geldi. Ben de çok korktum 'dokunma sakın' diye uyardım. Dalışın en korkunç anı oydu ama ilk kez hakem bunu görmek istemişti, enteresan bir deneyimdi.

Deniz canlıları ile yaptığım dalışlar benim için en unutulmazlarıydı rekorları bir kenara koyarsak. Çünkü su onların habitatı. Yunus ile karşılaşmak benim için bambaşka tecrübeydi. Biz yunuslara benzemeye çalışıyoruz, onların derisi gibi kıyafetler giymeye çalışıyoruz.