‘İsrail, Lübnan'daki ateşkesi esnek maddelere dayanarak fiilen geçersiz hale getirdi’

“Anlaşma ABD-İsrail-Lübnan arasında imzalandı. Yani Hizbullah’a bu anlaşmada bir taraf olarak yer verilmedi. Amaç Hizbullah’ı örgüt tanımlaması içinde tutarak muhatap olmaktan çıkarmak. Böylece İsrail ve ABD anlaşmayı Lübnan devleti ile yapmış olarak garantiye almaya çalışıyor. Ancak hizbullah bu anlaşmayı kabul etmediğini ilan etti. Hizbullah lideri Naim Kasım anlaşmayı “egemenlik hakkının teslim edilmesi” olarak nitelendirdi. Böylece ortada bir anlaşma, ancak ikili bir durum var: Anlaşmanın kağıt üstündeki muhatabı Lübnan devleti, sahada (saldırıya maruz kalan) “muhatap” ise Hizbullah. İsrail anlaşmanın esnek sayılan maddelerine göre saldırılar yaptığını savunuyor. Anlaşmanın bazı maddeleri İsrail’e bu “hakkı” tanıyor. Tamamen subjektif değerlendirmelere göre bir anlaşma var ortada.”

“Örneğin maddelerde İsrail’in Lübnan’ın güneyinden hemen ve tam çekilmesi yok, “kademeli konuşlanma” var. Üstelik bu konuşlanmanın ne zaman sona ereceği konusunda belirli bir tarih de yok. Yani İsrail “gerekli gördüğü kadar” Lübnan’ın güneyinde kalabilir. İsrail’in dayandığı bir başka madde ise sürecin sıralamaya bağlı çalışması. Yani önce Lübnan ordusu "devlet dışı silahlı grupların doğrulanmış silahsızlandırılmasına bağlı olarak" tüm topraklarda egemen otoriteyi yeniden tesis edecek. Lübnan ordusunun tüm topraklarda otoriteyi sağladığına ise fiilen kim karar verecek? İsrail ve ABD. Anlaşma İsrail’e “İsrailli askerler ve sivillere zarar verecek Hizbullah eylemlerini önleme hakkı” da veriyor ve en kritik maddelerden biri bu. Yani İsrail kendisine yönelik tehlike gerekçesi ile saldırılarını sürdürüyor ve bu maddeye göre İsrail’in saldırıları anlaşma ile çelişmiyor. Daha da ötesi bu anlaşmanın uzatılması da mümkün. Yani İsrail Hizbullah tehlikesi gerekçesi ile Lübnan’da kalabilme süresini istediği kadar uzatabilir.”

“İsrail bu bu maddelere dayanarak anlaşmanın yürürlüğe girdiği tarihten bu yana Lübnan’a yönelik çok sayıda saldırı gerçekleştirdi. Saldırılar iki bölgede sürüyor: Birincisi Litani nehrinin güneyi (çok geniş bir alan) Litani nehrinin doğu – batı yönünde olan kısmı İsrail - Lübnan sınırından yaklaşık 30 km içeride ve tüm bu bölge İsrail’in saldırı alanı. Kısaca İsrail esnek maddelere dayanarak anlaşmayı fiilen geçersiz hale getirmiş durumda.”

“İsrail Lübnan’daki askeri varlığını yukarıda açmaya çalıştığım maddelere dayanarak devam ettiriyor. Bu varlığın ve saldırıların iki temel hedefi var: Birincisi kendisine yönelik tehlikenin tam olarak ortadan kalkmasını sağlamak üzere Lübnan’ın yaklaşık 30 km içlerine uzanan (Litani Nehri) bir tampon bölge oluşturmak. Ancak bazı kaynaklar İsrail’in o bölgeyi fiilen “sadece kendi etki alanı” yapmak istediğini savunuyor. Yani fiili işgal ve nihayetinde ilhak. Bu iddialar tarihsel dönüm noktalarına bakıldığında akla yatkın. İkinci ve asıl hedef ise bu saldırıların uzandığı Beyrut tarafları ile ele alınmalı. İsrail sadece Litani’nin güneyinde saldırı yapmıyor, daha kuzeyde yer alan diğer yerleşim birimleri ve Beyrut da hedefler arasında. Amaç Hizbullah yönetici / mensuplarını elimine etmek, Hizbullah’ın stratejik bina ya da merkezlerini vurmak. Bu saldırıların nihai amacı da Hizbullah’ı tamamen felç etmek. Yani kısaca iki hedeften biri Lübnan’ın güneyi coğrafyasını kontrol altına almak, diğeri savaştığı örgüt olan Hizbullah’ı elimine etmek. Bölgesel dengeleri değiştirmek bu ve diğer süreçlerin de içinde yer aldığı daha geniş bir strateji ve Lübnan tarafı bu stratejinin bir parçası. Dolayısıyla İsrail’in kendisine karşı çok etkin bir silahın (Hizbullah) bulunduğu Lübnan’a yönelik saldırıları bölgesel dengeleri kendi lehine çevirme amaçlı olarak tanımlanabilir.”