https://anlatilaninotesi.com.tr/20260102/bir-gezegen-kayboldu-hubble-teleskobu-uzayda-siddetli-carpismalari-ortaya-cikardi-1102436169.html
Bir gezegen kayboldu: Hubble Teleskobu, uzayda şiddetli çarpışmaları ortaya çıkardı
Bir gezegen kayboldu: Hubble Teleskobu, uzayda şiddetli çarpışmaları ortaya çıkardı
Sputnik Türkiye
NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu ile gözlemlenen ve yıllarca ötegezegen sanılan gizemli bir ışık kaynağının, aslında Fomalhaut yıldız sistemi içinde yaşanan iki... 02.01.2026, Sputnik Türkiye
2026-01-02T11:53+0300
2026-01-02T11:53+0300
2026-01-02T11:53+0300
yaşam
bilim
teknoloji
uzay
northwestern üniversitesi
dünya
gezegen
https://cdn.img.anlatilaninotesi.com.tr/img/07e9/05/08/1096055019_0:80:1536:944_1920x0_80_0_0_33caf1902575e142dafdd879a7e44b78.png
Gökbilimciler, Dünya’ya yaklaşık 25 ışık yılı uzaklıktaki Fomalhaut yıldız sistemi çevresinde yıllardır izlenen gizemli bir ışık kaynağının aslında bir gezegen olmadığını belirledi. NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu verilerine dayanan yeni analizler, bu ışıkların asteroid benzeri cisimlerin şiddetli çarpışmaları sonucu oluşan toz bulutlarından kaynaklandığını ortaya koydu.Hubble verileri gizemi çözdüAraştırmacılar ilk olarak, yıldızdan yansıyan ışık nedeniyle parlak görünen ve “Fomalhaut b” olarak adlandırılan cismin, tozla kaplı bir ötegezegen olabileceğini düşündü. Ancak bu yorum, söz konusu ışık kaynağının zamanla tamamen kaybolması ve yakın bir bölgede yeni bir parlak noktanın ortaya çıkmasıyla geçerliliğini yitirdi.Hubble’ın yaklaşık 20 yıla yayılan gözlemlerini inceleyen uluslararası ekip, sistemde iki ayrı ve güçlü çarpışma yaşandığını tespit etti. Bu çarpışmaların, gezegen oluşum sürecinde önemli rol oynayan, asteroid boyutundaki “planetesimal” adı verilen cisimler arasında gerçekleştiği değerlendiriliyor.Bilim insanlarından çarpışma değerlendirmesiÇalışmanın yazarlarından Northwestern Üniversitesi’nden astrofizikçi Jason Wang, “Bir yıldızın toz kuşağında aniden yeni bir ışık kaynağı görmek son derece şaşırtıcıydı. Bu, Güneş Sistemi dışında ilk kez doğrudan bir planetesimal çarpışmasını gözlemlediğimiz anlamına geliyor” dedi.Araştırmanın başyazarı, Kaliforniya Üniversitesi Berkeley’den astronom Paul Kalas ise, “Bu tür çarpışmaların teorik olarak yüz bin yılda bir gerçekleşmesi beklenir. Ancak yalnızca 20 yıl içinde iki olay gözlemledik. Bu da Fomalhaut sisteminin ne kadar dinamik olduğunu gösteriyor” ifadelerini kullandı.Bilim insanları, bu keşfin yalnızca gezegen oluşum süreçlerine ışık tutmakla kalmadığını, aynı zamanda ötegezegen aramalarında dikkatli olunması gerektiğini de ortaya koyduğunu vurguladı. Zira büyük toz bulutları, yıldız ışığını yansıtarak uzun süre boyunca gezegen gibi görünebiliyor.Araştırmacılar, Hubble’ın yaşlanması nedeniyle gözlemleri artık James Webb Uzay Teleskobu ile sürdürmeyi planlıyor. Webb’in kızılötesi kameraları sayesinde, toz bulutlarının bileşimi ve çarpışmaya neden olan cisimlerin yapısı daha ayrıntılı biçimde incelenecek.Çalışma, 18 Aralık’ta bilim dergisi Science’ta yayımlandı.
https://anlatilaninotesi.com.tr/20260102/dunyanin-en-eski-cenaze-atesi-yapisi-afrikada-bulundu-9-bin-500-yillik-1102434388.html
Sputnik Türkiye
feedback.tr@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
Sputnik Türkiye
feedback.tr@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
SON HABERLER
tr_TR
Sputnik Türkiye
feedback.tr@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
Sputnik Türkiye
feedback.tr@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
bilim, teknoloji, uzay, northwestern üniversitesi, dünya, gezegen
bilim, teknoloji, uzay, northwestern üniversitesi, dünya, gezegen
Bir gezegen kayboldu: Hubble Teleskobu, uzayda şiddetli çarpışmaları ortaya çıkardı
NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu ile gözlemlenen ve yıllarca ötegezegen sanılan gizemli bir ışık kaynağının, aslında Fomalhaut yıldız sistemi içinde yaşanan iki dev kozmik çarpışmanın kalıntıları olduğu ortaya çıktı.
Gökbilimciler, Dünya’ya yaklaşık 25 ışık yılı uzaklıktaki Fomalhaut yıldız sistemi çevresinde yıllardır izlenen gizemli bir ışık kaynağının aslında bir gezegen olmadığını belirledi. NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu verilerine dayanan yeni analizler, bu ışıkların asteroid benzeri cisimlerin şiddetli çarpışmaları sonucu oluşan toz bulutlarından kaynaklandığını ortaya koydu.
Hubble verileri gizemi çözdü
Araştırmacılar ilk olarak, yıldızdan yansıyan ışık nedeniyle parlak görünen ve “Fomalhaut b” olarak adlandırılan cismin, tozla kaplı bir ötegezegen olabileceğini düşündü. Ancak bu yorum, söz konusu ışık kaynağının zamanla tamamen kaybolması ve yakın bir bölgede yeni bir parlak noktanın ortaya çıkmasıyla geçerliliğini yitirdi.
Hubble’ın yaklaşık 20 yıla yayılan gözlemlerini inceleyen uluslararası ekip, sistemde iki ayrı ve güçlü çarpışma yaşandığını tespit etti. Bu çarpışmaların, gezegen oluşum sürecinde önemli rol oynayan, asteroid boyutundaki “planetesimal” adı verilen cisimler arasında gerçekleştiği değerlendiriliyor.
Bilim insanlarından çarpışma değerlendirmesi
Çalışmanın yazarlarından Northwestern Üniversitesi’nden astrofizikçi Jason Wang, “Bir yıldızın toz kuşağında aniden yeni bir ışık kaynağı görmek son derece şaşırtıcıydı. Bu, Güneş Sistemi dışında ilk kez doğrudan bir planetesimal çarpışmasını gözlemlediğimiz anlamına geliyor” dedi.
Araştırmanın başyazarı, Kaliforniya Üniversitesi Berkeley’den astronom Paul Kalas ise, “Bu tür çarpışmaların teorik olarak yüz bin yılda bir gerçekleşmesi beklenir. Ancak yalnızca 20 yıl içinde iki olay gözlemledik. Bu da Fomalhaut sisteminin ne kadar dinamik olduğunu gösteriyor” ifadelerini kullandı.
Bilim insanları, bu keşfin yalnızca gezegen oluşum süreçlerine ışık tutmakla kalmadığını, aynı zamanda ötegezegen aramalarında dikkatli olunması gerektiğini de ortaya koyduğunu vurguladı. Zira büyük toz bulutları, yıldız ışığını yansıtarak uzun süre boyunca gezegen gibi görünebiliyor.
Araştırmacılar, Hubble’ın yaşlanması nedeniyle gözlemleri artık James Webb Uzay Teleskobu ile sürdürmeyi planlıyor. Webb’in kızılötesi kameraları sayesinde, toz bulutlarının bileşimi ve çarpışmaya neden olan cisimlerin yapısı daha ayrıntılı biçimde incelenecek.
Çalışma, 18 Aralık’ta bilim dergisi Science’ta yayımlandı.
