Yazar Cüneyt Gültakın: ''Ne kadar kendinizden kaçsanız da mutlaka kendinizi yazarsınız''
12:28 16.11.2026 (güncellendi: 12:29 16.11.2026)

Abone ol
Yazar Cüneyt Gültakın, Serhat Sarısözen’in sunduğu Gündem Dışı programına konuk oldu. Gültakın, Yolun Uğru adlı romanı üzerinden insanın kendini tanıma yolculuğunu, modern yaşamın birey üzerindeki etkilerini, bilim ve ezoterizm arasındaki ilişkiyi ve kişisel dönüşümün önemini değerlendirdi.
Yazar Cüneyt Gültakın, Yolun Uğru adlı ilk romanında insanın kendi varoluşunu sorgulamasını, hayatına yön verme çabasını ve içsel dönüşümünü Serhat Sarısözen’in sunduğu Gündem Dışı programında anlattı.
Roman, kendisini nereye gittiğini bilmediği bir trende bulan Cüneyt adlı karakterin gizemli bir kadınla karşılaşmasıyla başlayan yolculuğunu konu alıyor. Kendini tanıma arayışıyla bir köye ulaşan karakter, burada farklı insanlarla tanışarak çeşitli eğitimlere katılıyor ve Uğur adını alıyor. Tren yolculuğu, köy yaşamı ve İstanbul'daki Şuur Apartmanı üzerinden ilerleyen hikâyede, insanın kendi potansiyelini keşfetmesi ve modern yaşamın getirdiği yabancılaşma ele alınıyor.
Gültakın, romanda kendi yaşamından izlere de yer verdiğini belirtti.
Gültakın, romanda kendi yaşamından izlere de yer verdiğini belirtti.
''İnsanlar kaybolduğunu bile bilmiyor''
Romanda tren yolculuğunu insanın kendi varoluşunu sorgulamasının bir simgesi olarak kullandığını belirten Gültakın, bireylerin kendi potansiyellerini fark etmekte zorlandığını söyledi:
''Biz insanlar, bu dünyaya geldiğimizde asıl hedefimizi ve amacımızı unutuyoruz. Romanın kahramanı da kendi içinde kaybolmuş durumda. Üstelik kaybolduğunun farkında bile değil. İnsanlar çoğu zaman kaybolduklarını bile bilmiyor. İnsanoğlu dünyaya pek çok sorun ve zorlukla birlikte geliyor. Ancak aynı zamanda bu sorunların üstesinden gelebilecek bir güce de sahip. Biz ise içimizdeki bu gücün farkında değiliz. Kendimizi sürekli yetersiz görüyoruz. Bu durum da yaşadığımız kaybolmuşluk hissini daha da artırıyor.”
''Katı bilim ve katı din anlayışının ötesinde yeni bir bilgi alanına ihtiyaç var''
Bilim, din ve ezoterizm arasındaki ilişkiyi değerlendiren Gültakın, romanda kadim bilgelik ve tasavvuf gibi yaklaşımları bir araya getirmesinin nedenlerini anlattı:
“Ezoterizm bir bilgi alanı ve hermetizmden, kadim bilgelikten besleniyor. Tasavvuf da bu işin içinde. İnsanoğlu yeryüzünde belli bilim alanları, belli din alanları ortaya çıkarmış. Bilimsel bilgi var, dinsel bilgi var ama bir de ezoterik, hermetik bilgi var. Kendini bilme bilgisi var. Din kurumlaşmış, bilim kurumlaşmış. Bu kurumlaşma kurallar ve katılıklar getirmiş ve insanı bir anlamda maddi ve manevi olarak sıkıştırmış. Tam bu noktada katı bilimci ve katı dinci yaklaşımların ötesinde farklı bir yola ihtiyacımız var. İkisinin sentezini oluşturacak, insanın potansiyelini geliştirmesine engel olan katı yanlarını aşmasını sağlayacak yeni bir bilgi alanına ihtiyaç var. O yüzden ezoterizmin gündeme gelmesi benim kendi yolculuğumda çok önemli oldu. Bunu da kitaptaki yolculuğa bilerek yansıttım.''
''Şehir hayatında insanın yok oluşunu anlatıyorum''
Romanın İstanbul'da geçen bölümlerinde modern yaşamın birey üzerindeki etkilerine odaklandığını belirten Gültakın, özellikle çalışma hayatı ve kentleşmenin yarattığı sorunlara değindi:
“Şuur Apartmanı'ndaki çözülmüşlük aslında şehrin maddiyata teslim oluşuyla ilgili. Geçmişindeki kültürel değerlerin artık olmayışıyla ilgili. Yeni dönemde yıkılan bir sistem, yıkılan bir dünya ve yaşam var. Ahmet karakteri de çok şey anlatıyor. Beyaz yakalı dediğimiz kesimin içinde bulunduğu, sayılarla sıkıştırılmış bir ekonomi anlayışında insanın yok oluşunu anlatıyor. O da bir arayış içinde. Şuur Apartmanı'nın kaderinin değişmesi gibi Ahmet'in de kaderi değişiyor. Çünkü Ahmet de o sistemin bir parçası.”
''Ne kadar kendinizden kaçsanız da mutlaka kendinizi yazarsınız''
İlk romanında kendi yaşamından ve deneyimlerinden yararlandığını anlatan Gültakın, edebiyatın yazarın kişisel birikiminden bağımsız düşünülemeyeceğini ifade etti:
“Bu benim ilk roman çalışmam. Genelde ilk romanlar otobiyografiktir denir, bende de öyle oldu. Yaşamımda başımdan geçen deneyimler bir şekilde görünür olmak istiyordu. Benim eğilimim genelde bilgileri saklamak değil, ortaya koymaktır. Çünkü bir şey yaşanmışsa ve onunla ilgili bazı deneyimler elde edilmişse o sadece benim değildir. Aynı zamanda paylaşılması gereken bir birikimdir. Zaten edebiyat böyle bir şeydir. Edebiyat yaptığınızda edebiyat her zaman sizinle ilgilidir. Bir bilim kurgu ya da fantastik eser de ortaya koysanız bu yine sizindir. Ne kadar kendinizden kaçsanız da mutlaka kendinizi yazarsınız. Bu romanda kendi gerçek hayat hikâyemden çok uzaklaştığım yerler de var, bizzat yaşadığım ve aldığım eğitimleri anlattığım yerler de var.”

