6 Şubat depremlerinin ardından adalet arayışı: “8 yıl sonra gelen adalet, bizler için adalet mi?”

“Türkiye’nin hafızasına büyük bir acı olarak kazınan Marmara Depremi’nin üzerinden bugün 27 yıl geçti. O gün binlerce insanımızı kaybettik. Aradan geçen çok şey değişti. Ancak değişmeyen, hatta 6 Şubat depremleriyle bir kez daha yüzümüze çarpan bir gerçeklik var. Bu da depremin öldürmediği, ihmallerin ve denetimsizliğin öldürdüğü gerçeği. Asrın felaketi olarak adlandırılan, asrın katliamı olarak resmi kayıtlara göre biz en az 53 bin yurttaşımızı kaybettik. 107 bin yurttaşımız yaralandı. Onlarca yurttaşımızın naaşına ise hâlâ ulaşılamadı. 6 Şubat’ın üzerinden 3 yıl, 6 ay, 11 gün geçti. Evladını, annesini, babasını, kardeşini ya da eşini kaybedenlere, enkazda yakınlarının naaşına ulaşamayanlara sormak gerekiyor: Zamanı nasıl geçti? Dosyalara bakan mahkeme heyetleri dosyaları defalarca kez bilirkişi heyetlerine gönderiyor. Bir raporda asli kusurlu denilen sanıklar yeni gelen bir raporla tali kusurlu veya kusursuz olarak değerlendiriliyor. Bu bilirkişi raporlarında yaşanan skandalı bir örnek vermek gerekirse, 6 Şubat depremlerinde 125 kişinin hayatını kaybettiği İskenderun Devlet Hastanesi’nin tazminat davasında dosyaya iki farklı bilirkişi raporu girdi. Bu iki farklı bilirkişi raporunun girmesinin nedeni ise ailelerin farklı idari mahkemelerde açtığı davalardan kaynaklanıyor. Bilimsel bir bilirkişi raporunda İskenderun Devlet Hastanesi’nin yıkılmasında Sağlık Bakanlığı’nın yüzde 95 kusuru olduğu, AFAD’ın yüzde 5 kusuru olduğu belirtiliyor. Aynı hastane için açılan bir diğer dosyada ise İskenderun Belediyesi’ne yüzde 15, AFAD’a yüzde 2, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’na yüzde 3, Hatay Büyükşehir Belediyesi’ne ise yüzde 5 kusur atfediliyor ve burada Sağlık Bakanlığı’na ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmıyor. Şimdi buradaki çelişkiyi gidermek için davadaki heyetler dosyayı tekrar bir rapora gönderecek. Bakalım oradan nasıl bir sonuç bizi karşılayacak? Bu bilirkişi raporlarında yaşanan başka bir skandalı örnek vermek gerekirse, Kahramanmaraş’ta 112 kişinin hayatını kaybettiği Arıkan Sitesi’nin ceza davasındaki ikinci bilirkişi raporunu hazırlayan heyette yer alan bir bilirkişi uzmanının, dosyanın sanığı olan Hacı Mehmet Güner ile daha önce İstanbul Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü’nde birlikte çalıştığı ortaya çıktı. Hatay’ın Antakya ilçesi Küçükdalyan Mahallesi’nde iki katlı kaçak yapılmış bir binanın yıkılması sonucu, aralarında çocukların da olduğu 6 yurttaşımızı kaybettik. Bu binayı yaptıran bina sahibine iyi hal indirimi uygulanarak 2 yıl 11 ay 25 gün hapis cezası verildi ancak bu sanık tutuklanmadı. Burada iki evladını kaybeden acılı anneyle konuştuğunda, ‘Sana ödül gibi ceza verdiler, ben o günden beri nefes alamıyorum’ dedi. Evet, sanıkların kaybolduğuna tanıklık ediyoruz. Bunun örnekleri var. Tabii şöyle örnek vermek gerekirse Kahramanmaraş’ta 152 canımızı kaybettiğimiz Palmiye Sitesi’nin karar duruşmasında müteahhit Ali Babaoğlu, ‘Zerre-i miskal kadar pişmanlığım yoktur’ dedi. Mahkeme heyeti bu sanığa 21 yıl 9 ay hapis cezası verdi. Aynı dosyada yer alan bir müteahhit daha var. Hacı Mehmet Ersoy yaklaşık 30 gün tutuklu kaldı. Avukatlarının itiraz sürecinde kocama hali gerekçesiyle tahliye edildi. Hacı Mehmet Ersoy’a bu yargılama sürecinde toplam 18 yıl 8 ay hapis cezası verildi. Hapis cezası verilmesine rağmen yaklaşık bir buçuk yılı aşkın süredir firari bir şekilde aranmakta bu sanık. 6 Şubat’ta insanlar enkaz altında kaldığı zaman ‘Sesimi duyan var mı?’ demişti. Ben de 6 Şubat’ı takip eden bir gazeteci olarak, ‘Ailelerin adalet arayışını duyan var mı?’ diye sormak istiyorum.”