CHP'li Bakan: İktidar NATO'dan meşruiyet çıkarmak istedi

Ben açıkçası bir anlaşma olacağına inanmıyorum. Yani bu anlaşma bana gerçekçi gelmiyor, böyle bir anlaşma yapılmak. Çünkü tarafların talepleri maksimalist ve bunları bir yerde uzlaştırmak çok zor görünüyor.Sadece nihai çatışmayı biraz daha öteliyor iki tarafta kendince. Bunu farklı enstrümanlarla yapmaya çalışıyor. Dolayısıyla ben bir uzlaşı olacağı, bir ateşkeslerinde belki uzlaşılır biraz daha öteleme yönünde.Fakat bir nihai anlaşmaya ben ihtimal vermiyorum. Bundan dolayı da savaşa daha yakın görüyorum süreci. Öncelikle onunla başlayayım.Daha önce sizinle de konuşmuştuk. Yani ben fazlar modelim var benim. Üç fazın geride kaldığını düşünüyorum.Haziranda birinci faz, Ocak'taki protestolarda ikinci faz, 2025 Haziran'da, 2026 Ocak ve 2026 Şubat, Mart, Nisan'da da 40 günlük savaş, üçüncü faz. Şimdi ben üç fazın dördüncü, beşinci, altıncı gerekirse yedi, sekiz böyle devam edeceğini düşünüyorum. Önümüzdeki dönemde de bu fazlara geçineceğini öngörüyorum.Siz İran olsanız, sizi beş defa satmış olan, tabiri caizse, beş defa yapılan anlaşmaları çöpe atan, devam eden müzakereleri çöpe atan, bir anlaşma ihtimali köküne kibir suyu döken ve bir anlaşmaya yanaşmayan yani tabiri caizse, böyle bir güçle nereye kadar müzakere yapabilirsiniz? Yani şeyi geçtim, müzakereler sırasındaki tutumu geçtim, yapılan anlaşmalara bile uymayan bir yönetim var karşımda. Kafasına göre hareket ediyor, müslü olduğu için istediği gibi davranıyor falan. Dolayısıyla buradan bir anlaşma çıkmamasının böyle bir tarihsel arka planı da var.Bir anlaşma olmasını beklemek bana çok gerçekçi gelmiyor açıkçası. Yani arada ki zaten büyük bir uçurum vardı. İran halkı cenazeye katılmadı, büyük tepki gösterdi diyenlerin de yaslanacakları argümanlar var sahada.İran halkı cenazeye sahip çıktı, çok büyük teveccüh gösterdi vs. diyeceklerin de yaslanacakları argümanlar var sahada. Ben ikisini de gördüm, ikisini de gözlemledim.Fakat temelde şunu söyleyebilirim, İran halkı çok böyle derin bir polarizasyon içerisinde, derin bir kutuplaşma içerisinde. Bir taraf çok büyük ölçüde yönetime düşman, bir taraf da büyük ölçüde yönetimin destekçisi. Arada da geniş kitleler var, %60'lık, %70'lik geniş kitleler var.Onlar da duruma bakıyorlar, hangi taraf daha güç kazanacaksa onun yanında konumlanıyorlar vs. Şimdi ben böyle bir 20 milyon, 30 milyon gibi bir kalabalık görmedim açıkçası cenazede. Ama böyle İran halkı kendi liderine, cenazesine sahip çıkmadığı dedirtecek bir şey de görmedim.Yani çok ciddi kalabalıklar, izdihamlar vardı. Hatta biz de izdihamın içerisinde kaldık. Öyle bir ezilme tehliketi de geçirdik şeyde.Pazartesi günü teşhi sırasında, o caddelerdeki kuma doğru gidiş sırasında. Ya Amerikalılar, İsraililer gelsin de bize İran'a şey getirsin, demokrasi getirsin, bu işte mollaları da götürsün falan. Bunu diyen var azınlık, yani çok az bir şey var, kesin var.Fakat bunun ötesinde insanlar bir devlet olgusunun yıkılmasının, bir düzen olgusunun yıkılmasının, İran'ı uçurumun eşiğine getireceğini parça parça yapacağının farkında. Şimdi bunu istememek doğrudan rejimi desteklemek anlamına gelmiyor. İkisini birbirinden ayırıyorum ben.Şimdi bunu ayırmadığımız zaman iş biraz birbirine giriyor.

Zirve Türkiye'nin hakkıydı. AKP'den dolayı değil, gecikmiş hakkıydı. Türkiye Batı Güvenlik Mimarisi'nde önemli bir yeri var ve bu cumhuriyetin kurucu iradesiyle ilgili, yani şu anki yönetimle ilgili değil.İl genelinde eylem yasağı ilan edilmesine, protesto yapılabilir diye, önleyici gözaltı diye, yüzlerce insanın gözaltına alınmasına, gazetecilerin şafak vakti kapısının çalınmasına, hepsinden önemlisi, Cumhurbaşkanı dayımız Ekrem İmamoğlu'nun yargılandığı davanın takvimi de bu zirveye denk getirdik bir iş olarak. Peki bizde ne oldu? Parlamento kapatıldı. Yani milletvekilleri niye çalışmıyor? Yasama organı niye çalışmıyor? Yani bizim Hollanda Parlamentosu'ndan, Amerika Kongresi'nden farkımız ne? NATO zirvesinin yapıldığı hiçbir ülkede alınmayan güvenlik önlemleri, yasaklar getirildi.Ancak bu yasakları üçüncü dünya ülkelerinde görürsünüz. Zaten işte Mehter Marşı'yla, Mehteran takımı ile karşılanılması, Mehter Marşı'na karşı değilim bu arada. Ama hani verilen sembolizm adamlığı bahsediyorum.İşte şeyhlik, krallık rejimleri kılıç armağan ederler ziyaretçilere, bizim Cumhurbaşkanımız silah armağan etti. İngiliz Başbakanı o silahı almadı gümrük meselesi diye. Diğerleri biz bu silahı kullanılacak hale getireceğiz, sergileyeceğiz vs.dediler. Yani tüm bu sembolizmaya baktığınızda bir şov, bir meşruiyet çıkartmaya çalıştı iktidar bu zirveden. Ve dünyaya şov yapmaya çalıştı.Bir defa meşruiyet dediğiniz şey ithal edilemez. Yabancı devlet başkanlarıyla fotoğraf vererek Türkiye'de meşruiyetinizi sağlayamazsınız. Çünkü meşruiyet fotoğraftan çıkmaz, sandıktan çıkar.Milletin rızasından çıkar. Zaten iktidarın asıl derdi burada. Türkiye'nin kapsa yaptırımları sebebiyle ulaşamadığı savunma sanayi ürünleri.Bunlar niye alınamadı? Bunun sorumlusu kim? Bu iktidar. Şöyle değerlendirmek lazım. Trump'ın Erdoğan'a övgüsü, metiyeler düzmesi bence pozitif bir şey değil.Bakın dünya liderlerine Meloni yüzünü çeviriyor. Trump'la yakın olmak dünyada iyi bir şey değil. Çünkü Trump saygı gören bir lider değil.