Bu plan, hem kamu hem özel sektörün geliştirdiği sistemlerin zamanında ve sorunsuz çalışmasına bağlı.
Bu sürecin önemli parçalarından biri olan Blue Origin’in Blue Moon iniş aracının ilk prototipi 'Mark 1', Johnson Space Center’daki dev Termal Vakum Odası’nda test edildi.
Bu testler, aracın uzayın vakum koşulları ve aşırı sıcaklık değişimleri altında nasıl performans göstereceğini değerlendirmek için yapılıyor.
'Mark 1', şimdiye kadar geliştirilen en büyük Ay iniş araçlarından biri olarak öne çıkıyor. Ancak bu model astronot taşımayacak. Şirket, bu prototipi 2026 sonuna kadar Ay’ın güney kutbuna insansız kargo taşımak için kullanmayı planlıyor. Elde edilecek veriler, daha gelişmiş 'Mark 2' tasarımına temel oluşturacak.
2028 planı gerçekçi mi?
Asıl hedef, bu yeni modelle gelecekte insanlı görevleri desteklemek ve Ay’da kalıcı bir varlık kurmak. Ancak sürecin önünde ciddi belirsizlikler var.
Blue Moon’u yörüngeye taşıyacak New Glenn roketi, son testlerinden birinde hedeflenen yörüngeye ulaşamayarak yükünü kaybetti. Bu durum, sistemin güvenilirliği konusunda soru işaretlerini artırdı.
Öte yandan SpaceX de kendi iniş sistemi Starship ile benzer zorluklar yaşıyor. Şirket, aracı henüz tam anlamıyla başarılı bir şekilde fırlatıp indirmiş değil.
NASA’nın planına göre, her iki şirketin iniş araçlarının 2027 civarında Dünya yörüngesinde test edilmesi öngörülüyor. Ancak ajans, bu testlerde “bir veya her iki sistemin” kullanılabileceğini belirtiyor.
Bu da bazı araçların programa yetişemeyebileceği ihtimalini gündemde tutuyor. Sonuç olarak, Blue Moon’daki son test ilerleme işareti olarak görülse de, 2028’de insanlı Ay inişi hedefi hala yüksek risk barındırıyor.
Başarı, hem teknolojik engellerin aşılmasına hem de sıkışık takvimin korunmasına bağlı.